Fitter&Fitter

Personal training: anders dan anders.

Ken je het gevoel dat een kinesist of voedingscoach je oefeningen of huiswerk meegeeft en dat je er keer op keer niet in slaagt om dat te doen? In personal training gebeurt vaak hetzelfde en dus zochten we andere manieren om ervoor te zorgen dat mensen hun doelen bereiken. Lees hier hoe!

“Op dit papier staan de oefeningen die je 2x per week moet doen, goed?” 

Het is een utopie die nog groter is dan een nationale regering vormen binnen de 30 dagen. We weten allemaal hoe dat gaat. De kinesist of trainer geeft je oefeningen mee, de voedingscoach geeft je enkele recepten mee, en toch doe je er niets mee. Misschien ben jij één van de uitzonderingen die er wel in slagen om het huiswerk fijntjes af te werken, maar het overgrote deel slaagt er niet in. Het leidt niet zelden tot frustraties. Op het betere, met humor doorspekte, Kerstdiner leidt het ook wel eens tot hilarische taferelen, met bijhorende reacties van de toehoorders. De vraag is uiteraard: “Wie zit er met de grootste frustratie, de persoon die het huiswerk niet uitvoert, of de kinesist of coach die er maar niet in slaagt zijn klanten te motiveren om dat huiswerk te doen?” Talloze techneuten zagen er hun heil al in om apps en andere gaten in de markt te ontwikkelen om de klant én de coach een oplossing te bieden voor dit schier onoplosbare probleem. De droom is altijd mooier dan de werkelijkheid, zo ook bij de lancering van de zoveelste app. It! Just! Doesn’t! WORK!

Waarom toch? Het antwoord is simpel. Omdat die mensen het simpelweg niet alleen willen of kunnen doen en er iemand voor nodig hebben. Ze hebben iemand nodig die meedoet. Het is bij ons, Fitter&Fitter, ons doel mensen te helpen met beweging, dus als we zien dat zij ons meermaals per week nodig hebben, dan zoeken wij oplossingen, hoe tijdsintensief die ook mogen zijn. Onze overtuiging is niet dat we de klanten een schema meegeven, maar dat we hen helpen tot ze er zijn, hoe lastig ook. Als zij iemand nodig hebben om hen tot aan de overkant te helpen, dan zullen wij hen naar de overkant helpen. Als ze zich laten helpen tenminste.


Cindy, 4x per week, de hypercoachbare

Cindy is een supergemotiveerde onderneemster die al enkele jaren bij ons traint. In al die tijd hebben we al allerlei manieren geprobeerd om haar zover te krijgen dat ze zelf haar oefeningen doet, maar het is ooh zo moeilijk voor haar. Zelfs op haar eentje gaan wandelen of lopen krijgt ze vaak niet gepland. Als alleenstaande moeder met een kind met een beperking, is dat ook niet zo onbegrijpelijk. Nochtans heeft ze in haar omgeving de mooiste velden, waar ze keer op keer een energieboost van krijgt waarmee ze de wereld aankan. In drievoud. Althans, zo voelt het. En toch, daags na een begeleide training, krijgt ze haar eigen oefeningen niet gedaan. Zelfs na uitspraken als: "Vanaf nu ga ik dat elke dag doen, 's ochtends voor het werk."

Het was duidelijk, Cindy heeft gewoon iemand nodig die haar in gang zet en in haar gelooft, en eenmaal aan het bewegen, dan is er aan haar geen houden aan. Ze geeft zich op elke training tot het uiterste, raakt er elke keer razend gemotiveerd door, kikkert er mentaal helemaal van op, en maakt snipperhout van eventuele frustraties. Ze heeft gewoon dat ene ding nodig, iemand die met haar meedoet, enkel bij de start. Je moet weten, Cindy is de hypercoachbare. Geen idee is te gek voor haar. Eender wat je haar voorstelt, ze doet het. Als ze zegt:" Meent ge dat? Neeeh, dat is te gek, dat is te zot," dan hoor je 10 seconden en een van aantal gelaatstrekken die vastberadenheid verklappen later: "Yesss, dat gaan wij doen! If it feels crazy or wicked. It's out of my comfort zone, and out of my comfort zone is where my growth is. Out of my comfort zone is where I wanna be, that's where I'm on my best!"

En dus was ons voorstel: Wij komen 4x per week naar jou, telkens maximum een half uurtje, liefst om 7.30 ’s ochtends. We starten met een beetje boksen, of met enkele versterkende oefeningen, en vervolgens doe jij alleen je wandeling of looptoertje. Wat wij doen is louter de start geven, eventjes in gang zetten, enkele oefeningen. Het is niet veel, maar het is een wereld van verschil voor haar. Daardoor sport ze 4 dagen op 5. Voor ons is het een hele opgave, want we moeten 4x per week die verplaatsing doen, maar het is ons engagement, ons voorstel om haar te helpen slagen in wat ze zo graag wil, maar waar ze alleen niet geraakt. We hebben haar nauwelijks keuze gegeven voor hoe ze het zou aanpakken. Wij hebben het voorstel gedaan: normaal betaal je zoveel per maand voor X sessies van telkens een uur, nu betaal je hetzelfde bedrag en wij gaan zorgen dat jij veel meer beweegt. Niet meedoen is geen optie. Ze begreep de ernst ervan, zag zelf ook wel in dat het anders niet helemaal werkte, en ze legde haar heil in onze handen. 

Hoe het loopt? Wel, je moet maar eens vragen hoe mooi de zonsopgang in de uitgestrekte velden in Leefdaal is op het uur dat de helft van het land stilstaat in de file. Het gevoel van heel intens te leven met al je zintuigen open, dat voel je er elke keer. Of het nu met een stevige bries is, een fikse regenbui, of een prachtige zonsopgang. In de prachtige glooiende velden voel je dat je leeft. En die conditie, die gaat met rasse schreden vooruit, net als haar mentale fitheid.


De velden die Cindy wekelijks tonnen van energie geven


Sabrina, 3 trainingen per week en talloze fiets- en wandelkilometers

Sabrina startte in de zomer. Ze kwam van ver, al is de invulling van dat begrip voor interpretatie vatbaar. Neem het van me aan, ver! Als ik uitspraken liet vallen als “te voet of met de fiets naar de winkel gaan”, dan kreeg ze bijna een hartinfarct, om zich vervolgens met veel twijfel op het aangezicht te herpakken: “Ik kan dat proberen”. Je zag aan haar hoe ze zelf de ernst van de situatie begon te beseffen. Als denken aan fietsen of wandelen me al angst aanjaagt, dan is het tijd er iets aan te veranderen. Ze balde haar krachten en besloot om quasi dagelijks te gaan wandelen, te fietsen en met een regime vergelijkbaar aan dat van Cindy 3x per week training te doen. In Sabrina’s geval gaan wij niet aan haar deur staan om 7.30, maar staat zij aan de onze, om 8.00 ’s ochtends, vaak al met 12km met de fiets op de teller. Zotjes! 3 maanden geleden verklaarde ze me nog zot, zo vroeg opstaan!!! Ben je nou helemaal! Om dan nog buiten te gaan, in het donker, en in de regen misschien?! Goed gek! Vandaag is alles omgekeerd. Terwijl de automobilisten zich suf staren op de remlichten van de wagen voor hen – elke regendruppel die door de ruitenwisser wordt weggeveegd staat symbool voor een seconde die ze alweer verscheten hebben in die dagelijkse file, tik tik tik – is Sabrina gezwind door de regen gefietst om blakend van energie aan te komen, klaar voor training.

Sabrina neemt overigens haar vriendinnen op sleeptouw door met hen te gaan wandelen, zodat ook haar vriendinnen meer bewegen. Wat een positieve invloed!


Vandaag deden we opnieuw enkele niveautestjes, testjes dewelke we maandelijks doen. Bij de start was het resultaat niet om naar huis te schrijven. Alle houdingsspieren waren overduidelijk te zwak om haar lichaam te dragen en op een normale manier te functioneren. Zwemmen, squashen, lopen,… het klinkt leuk als sport, maar voor haar is dat nog en brug te ver. Die bewegingen zijn vaak nog te belastend. Haar knieën en rug kunnen dat niet aan. Het was geen 5 voor 12, maar 1 voor 12. Na één maand zagen we al een gigantische progressie, wat niet abnormaal is voor iemand die net terug begint te bewegen. Ook na ruim 2 maanden konden we opnieuw een mooie progressie vaststellen. De vooropgestelde doelen per oefening heeft ze vlotjes overtroffen. In de grafiek op bovenstaand prentje kan je zien hoe ze, uitgedrukt in seconden, scoorde op de verschillende testjes, en waar ze volgens de voorspellingen had moeten staan. Maar die grafiek, die oefeningetjes, dat is niet het grote verschil met 3 maanden geleden. Haar energie, haar zelfvertrouwen, haar enthousiasme, haar mentale veerkracht, haar zelfkennis (dat ze op zichzelf mag vertrouwen, dat ze meer kan dan ze denkt, en nog zoveel meer), dat is het enorme resultaat. Soms zegt ze wel eens: “Bedankt voor alle tijd die je in me investeert” (want ja, tijdsintensief is het wel), maar geeft enorm veel voldoening om iemand die van zo ver komt zo te zien groeien. Wat doe je dat supergoed!


Sabrina aan het woord

September 2018 nam ik na een cursus Mindful running voor de eerste keer contact op met Bart in eerste instantie voor looptraining aangezien mijn ademhaling niet wou vlotten. Ook tijdens het lopen op de loopband tijdens het fitnessen vlotte dat echt niet. Toen besliste ik om niet met hen in zee te gaan maar het contact is me wel altijd bijgebleven waardoor ik in april dit jaar terug contact opnam met Bart. Ik was ondertussen gestopt met fitnessen waardoor de kilo’s erbij aan vlogen. Ondertussen bleek ook mijn rug mij meer en meer parten te spelen bij alles wat ik deed & mocht ik van de huisarts ook niet meer lopen. En dus dacht ik dat small group training wel iets voor mij kon zijn. Ik wou ook bootcamp doen maar dat bleek al snel een brug te ver te zijn. Omdat ik tijdens het mindful lopen heel erg genoot van het buiten zijn leek mij outdoor trainen wel iets leuk.

Ik vergeleek mezelf ook heel veel met anderen waardoor ik heel snel gedemotiveerd geraakte en heel veel dingen snel opgaf.  Toen ik gestopt was met fitnessen beperkte mijn sportieve activiteiten tot af en toe 18km wandelen met mijn vriend en onze hond.  Een elektrische fiets had ik een paar jaar geleden gekocht maar die zag niet veel het daglicht. 

Eind april was dan mijn eerste training met trainingsgroep 'De Plankskes’ en wat was het een heel warm nest waarin ik terecht kwam.  Ik voelde me heel snel heel goed in de groep en het trainen was superleuk!  Er werd gelachen maar ook afgezien.  Ieder trainde op zijn niveau en ik werd niet nagekeken omdat ik amper iets kon.  Het was en is gewoon een hele warme groep waar ik 100% mezelf kon en kan zijn!!!  Dit was zoooo heerlijk!!! 

Al snel kwam ook het idee om individuele training te volgen omdat ik heel graag op termijn terug wou lopen maar daarvoor was nog heel veel werk aan de winkel…  Het was een uitdaging want ging ik dit wél volhouden maar ook de individuele trainingen bleken super te zijn!!!  Ook daar werd gelachen maar ook af en toe serieuze gesprekken gevoerd over mijn perfectionisme.  En da’s super!!!  Op mijn vraag werden de individuele trainingen om 8.00 ingepland.  Een hele uitdaging voor mij want nadat ik 5 jaar geleden op pensioen werd gesteld wegens psychische redenen kwam ik eigenlijk nooit voor 8 à 9u uit mijn bed.   Want voor wie of wat moest ik ook opstaan…  Ook werd er bekeken hoe ik ook thuis meer kon bewegen. 

We zijn nu 2 maanden bezig met individuele training en ik sta een paar keer per week om 6u op om ook nog met de fiets nog eerst 11,5km naar de training in Leuven te fietsen.  Maar ook buiten de trainingen sta ik nooit meer later dan 8u op wat voor mij een hele verandering is!!  De individuele trainingen en de groepstraining zijn nu al een vaste waarde geworden in mijn leven en zijn vrij heilig voor mij & zou ik echt niet meer kunnen missen!!!  Het is elke keer echt heerlijk genieten & na elke training kijk ik al uit naar de volgende! En ook al is het uiteraard ook af en toe afzien, Bart haalt gewoon het best in mij naar boven, en dit zowel op fysiek als mentaal/emotioneel gebied!  Het geeft mij gewoon goesting in mijn leven!! Ook met mijn perfectionisme ben ik volop aan de slag.  Het geeft mij enorm veel zelfvertrouwen en ik ben gewoon heel erg trots op mezelf hoe ik nu bezig ben. Elke week plan ik ook heel bewust thuis mijn beweegmomenten voor de komende week in, het is een houvast om die week ook buiten de trainingen zoveel mogelijk te bewegen. 

En wat ik nooit had verwacht is dat ik geniet van regen…!  Ik die vroeger regen haatte en het liefst zoveel mogelijk binnen bleef ben onlangs in de gietende regen naar de apotheek geweest en ik geniet ervan als het tijdens de training regent!!  Ik heb zelfs onlangs tegen medestudenten Zweeds gezegd dat het toch wel jammer was dat het tijdens de training niet had geregend omdat dit zo leuk is!!!  Wie had dat ooit gedacht dat ik dat nog ging zeggen!!!

Via het sporten heb ik ook al superfijne mensen leren kennen en ik heb ook een whatsapp-groepje met een aantal supporters erin en die steun is zoooo belangrijk!! 

Het lopen op zich is nog wel een doel maar niet meer het belangrijkste.  Het belangrijkste is dat ik terug geniet van het bewegen en dat ik ook mentaal en emotioneel heel erg aan het groeien ben!!!

Dankjewel Plankskes, dankjewel mijn supporters, dankjewel Bart voor het geloof in mij en voor samen met mij die uitdaging aan te zijn gegaan, dankjewel je hele team omdat het door jullie filosofie is dat ik terug kan genieten van het bewegen en dat ik ook mentaal en emotioneel groei!!! Zonder jullie allemaal zou ik deze stappen niet zetten...

Yes I can!!! Life is better when you're moving.

REWIND (2012): Trail, de alternatieve wind door het looplandschap

In 2012 voorspelden we voor het looptijdschrift Zatopek dat trail een enorm hype zou worden. We schreven er een artikel over. 7 jaar later is het looplandschap voor goed veranderd, en daar zijn we blij om.

Lees meer

REWIND (2013): Looptechniek tot op het bot ontleed

Hoe belangrijk is de loophouding en -techniek voor een loper? Wat is een goede houding en waarom? Hoe belangrijk is de houding van mijn armen en waarom kan het vasthouden van een gsm of drinkbus leiden tot een minder efficiënte houding en misschien zelfs tot een blessure? We ontleden de loophouding tot op he bot en geven je tips voor een goede houding.

Lees meer

REWIND (2013): Stabilisatietraining voor lopers: Trainen voor een sterk lichaam

Lopers worden vaker geplaagd door blessures dan hen lief is. Wanneer het om een eenmalige blessure gaat is het niet zo'n ramp, maar meestal komen blessures terug en blijven ze terug komen. Niet zelden duik je bij een blessure vaak van de ene in de andere blessure. Je raakt er wel eens moedeloos van. Stabilisatietraining vormt een onderdeel van blessurepreventie, maar hoe begin je eraan?

Lees meer

REWIND (2012) Looptechniek: het belang van Core stability

De Keniaanse Jeptoo behaalde zilver op de marathon op de olympische spelen. Het laatste wat je van haar kan zeggen is dat ze niet kan lopen.En toch durven kwatongen dat wel in twijfel trekken bij het zien van haar loopstijl. Sterke overpronatie, knieën die heel hard naar binnen knikken en een onderbeen dat naar buiten wordt geslagen. Maar wel zilver op de spelen. Ze levert er alleszins stof tot discussie mee.

Lees meer

REWIND 2012: Looptechniek: Lopen is geen kinderspel

Lopen, we kunnen het allemaal. Het is kinderspel. Letterlijk. Van zodra we rechtop kunnen staan, proberen we te lopen. En van zodra we kunnen lopen, doen we het alsof het een lieve lust is. Lopen lijkt zo eenvoudig dat we er niet meer bij stilstaan. Of toch niet? (artikel uit 2012, geschreven door Bart Delobel, oprichter van Fitter&Fitter)

Lees hier het artikel

5 tips om een betere en blessurevrije loper te worden.

Lees hoe veel lopers worstelen met loopblessures en ontdek met 5 tips hoe jij blessures kan afhouden. Blijf blessurevrij, word sneller, sterker en verbeter je houding met deze tips.

Lees meer

Update mei 2019

Weer wat nieuws onder zon.

06 mei 2019

Lees meer

{{ popup_title }}

{{ popup_close_text }}

x